Η επανάσταση του 10 - εκκλησία

Εκκαλώ σήμαινε προσκαλώ άτομα εκ (από) του συνόλου να σχηματίσουν ομάδα. Αποτέλεσμα αυτής της έκ-κλησης ο σχηματισμός σύναξης, συνέλευσης. Με τη λέξη Εκκλησία περιγράφεται τόσο η διαδικασία της συνέλευσης, όσο και το αποτέλεσμά της.

Αχχχχ, θα ασχοληθώ με επικαιρότητα; δεν μ' αρέσει αλλά θα το κάνω. Καιρό το σκεπτόμουν αυτό το κείμενο. Ο λόγος των ενδοιασμών μου είναι ο σεβασμός μου σε ανθρώπους που συνειδητά διαλέγουν να αγαπούν αλλήλους μέσα από τους κανόνες ενός υπεραιωνόβιου θεσμού. 

Και για να μην παρεξηγούμε, πιστεύω πως με κάποιον τρόπο ο Χριστός είναι υιός Θεού, πιστεύω πως όλα όσα είπε ο ίδιος, είναι υπέροχα πράγματα, και πως οι παραδόσεις μας που έχουν σχέση με την εκκλησία έχουν ενδιαφέρον και συχνά είναι όμορφες (αυγά και αρνί το Πάσχα, η γιορτή του καθενός μας, το δέντρο τα Χριστούγεννα κτλ.).

Εκεί που ξεκινάει η ένστασή μου είναι λίγα χρόνια μετά τα χρόνια του Χριστού. Δημιουργήθηκαν καταστάσεις εκκοσμίκευσης των λεγομένων του Χριστού και της Εκ-κλησίας που είχε καλέσει ο Ίδιος. Δεν θα μπω στα ιστορικά γεγονότα, στο αίμα που χύθηκε στο όνομά Του και στην καταστροφή της γνώσης, αλλά θα μιλήσω μόνο για το τώρα.

Ο Χριστός με του 12 μαθητές του, αλλά και με τους υπόλοιπους που τον ακολουθούσαν όσο ήταν εν ζωή, δεν είχαν υπάρχοντα πέρα από τα απολύτως απαραίτητα για την επιβίωση. Δεχόντουσαν λιγότερα από αυτό που θα λέγαμε σήμερα 'κατώτατο μισθό'. Με ένα χιτώνα, με ένα πιάτο φαΐ, χωρίς σπίτι, χωρίς περιουσία και γενικά ζούσαν ασκητικά.

Τώρα πως ζουν όσοι μιλούν εκ μέρους Του; όσοι διδάσκουν τον Λόγο Του; Όταν διδάσκουν μιλούν σε γλώσσα που δεν τους καταλαβαίνει ο κόσμος, φορούν χρυσά και χρυσοκέντητα. Διαβάζουν μέσα από βιβλία χρυσά ή ασημένια, απεικονίζουν ανθρώπους που έζησαν ασκητικά (και τους Αγίασαν αργότερα) με χρυσάφι στο φωτοστέφανο και ασήμι στην εικόνα. Μαζεύουν την εκκλησία Του μέσα σε πολυτελή κτήρια στα οποία πηγαίνουν με σοφέρ και αυτοκινητάρες. Ζουν σε επαύλεις που χτίζουν από ελαφρώς νόμιμα έως και παράνομα. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά μαζεύουν πλούτη (μέχρι 1.οοο.οοο.οοο.οοο€) για τα γηρατειά τους. Πληρώνονται από χριστιανούς και αλλόθρησκους με τουλάχιστον διπλούς μισθούς από τους συνανθρώπους τους, παίρνουν δωράκια όταν τελούν 'μυστήρια' και άλλες τελετές. Έχουν βάλει το χέρι ως τον αγκώνα μέσα στο μέλι και νομίζουν ότι δεν θα το βγάλουν.

Και όντος, υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις, ανθρώπων που μοιράζουν την αγάπη του Χριστού ολούθε, και ζουν απλά και ασκανδάλιστα... ένα 5% να πούμε; πολύ το λέω γιατί συμπεριλαμβάνω και τους μοναχούς, και τους παρατρεχάμενους της περιουσίας της εκκλησίας. 

Εγώ δεν μπορώ να καταλάβω πως μια ομάδα ανθρώπων ζει έτσι. (Ρασοφόροι κάθε είδους, υπάλληλοι ναών και ιεραρχίας, μοναχοί και μοναχές, και παρατρεχάμενοι κάθε είδους.) Γιατί δεν χρησιμοποιούν συγκοινωνίες; γιατί δεν ζουν σε μικρά διαμερίσματα; γιατί δεν παίρνουν τον βασικό μισθό; γιατί χρειάζονται σοφέρ και λιμουζίνα; γιατί χρειάζονται χρυσό σταυρό με ρουμπίνια; γιατί η στολή τους πρέπει να κοστίζει όσο το ετήσιο σουπερμάρκετ μιας οικογένειας; ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΑΝΕΧΕΣΤΕ;;;

Και να τι προτείνω εγώ. Όλοι τους στον βασικό μισθό. 700 αρχικό και 10% στους παντρεμένους, 10% κάθε δεκαετία κτλ, ότι ισχύει για τον βασικό! Κανένας νέος λουξ ναός, τέρμα οι τοιχογραφίες στο στυλ των Βερσαλλιών, τέρμα στα χρυσάφια και τα ασήμια. Αν είναι να ξαναέρθει ο Χριστός στην Γη, να βρει την Εκκλησία Του όπως την άφησε. Χωρίς κτήματα και λίμνες, χωρίς πολυκατοικίες, θέατρα, εμπορικά κέντρα, μετοχές, τράπεζες και με το χέρι έξω από το μέλι.

Υ.Γ. Όλα αυτά τα γράφω σαν ένα παράδειγμα ανάληψης ευθύνης. Όταν διδάσκεις κάτι πρέπει να το ακολουθείς και να το ακολουθείς 10 φορές πιο πιστά από αυτό που ζητάς οι άλλοι να κάνουν. Όπως οι άνθρωποι αυτοί διδάσκουν αγάπη και πνευματικό πλούτο αντί για υλικό, έτσι θέλω να ζουν. Αλλά αυτό έχει να κάνει και με άλλα θέματα, οι δικαστές δεν πρέπει να ζουν 10 φορές πιο δίκαια; Οι αστυνόμοι δεν πρέπει να είναι 10 φορές πιο νόμιμοι; Οι διαιτολόγοι με υγιεινή διατροφή, οι πνευμονολόγοι χωρίς τσιγάρο, οι καθηγητές μορφωμένοι, οι πολιτικοί.... καλά άστο αυτό. Τους πολιτικούς να τους πιάσουμε σε άλλο κείμενο καλύτερα.

Η επανάσταση του 10 - 'ελπίδα' vs. 'θέλω'

Η ελπίδα κάποιες μέρες σε βοηθά να έχεις καλή διάθεση χωρίς να κάνεις κάτι για τον εαυτό σου, και άλλες μέρες σε βοηθά απλά να μην κάνεις κάτι.
Θα με λιντσάρετε επειδή λέω πως η ελπίδα είναι άχρηστο πράγμα;

Και όμως είναι. Eίναι ίσως το αποτελεσματικότερο κατευναστικό μιας κοινωνίας. “Ελπίζω να βρεθεί το άλλο μου μισό”, και μέχρι τότε κάνω ότι μ*λ*κια μου κατέβει, “ελπίζω να πεθάνει η πλούσια θεία ή να κερδίσω το λόττο” και συνεχίζω να μην έχω δικές μου κατευθύνσεις στην επαγγελματική μου ζωή. Η ελπίδα είναι η φόνισσα της ζωής, η σφραγίδα του τάφου της ευτυχίας και το τέλος κάθε αρχής.

Πότε είσαι εσύ πιο δραστήριος; όταν ελπίζεις ότι θα πετύχεις, ή όταν δεν σε αφορά η ελπίδα; Η ελπίδα φρενάρει την πράξη.

Θυμάσαι πόσο σε σπρώχνει στην πράξη όταν θέλεις κάτι πραγματικά; Όταν έχεις σκεφτεί όλες τις επιπτώσεις της επιτυχίας και έχεις καταλάβει ότι αυτό θέλεις στη ζωή σου;

Τώρα σκέψου τι ωραία θα ήταν να ήταν αλήθεια το αποτέλεσμα αυτό, αχ τι ωραία! Το νιώθεις μέσα σου ότι έρχεται το μέλλον σου! Επιτέλους θα νιώσεις όμορφα, έτσι όπως ονειρεύτηκες από μικρός.... πόσο σε σπρώχνει σε πράξεις αυτό; πόσο σε ωθεί να πραγματώσεις; Αλήθεια όμως, πόσο σε ωθεί σε πράξη; Το να ελπίζεις είναι αδελφάκι της παραίτησης! 

Η απάντηση σε μια κοινωνία που ελπίζει, είναι μια κοινωνία που θέλει!

Και δεν το αφήνω εδώ, θέλω και οι πιο 'ελπιδοκεντρικοί' ανάμεσά μας να πειστούν ότι όταν θέλουν, τείνουν στο να μπορούν, και όταν ελπίζουν, τείνουν προς την παραίτηση.

Ποιά είναι η πιο δραματική έκφραση που ξέρεις και έχει μέσα την λέξη ελπίδα; ... «Η ελπίδα πέθανε!»

Δύο πράγματα έχω να πω πάνω σε αυτό, πρώτον, η ελπίδα πεθαίνει όταν απελπίζομαι... τι παράξενο έχει αυτό; το βλέπεις; είναι ένας κύκλος που δεν έχει μέσα εσένα. Έχεις ένα όνειρο, ελπίζεις να γίνει πραγματικότητα, μπορεί να γίνει μπορεί και όχι, αλλά η ελπίδα δεν έχει σχέση με την υλοποίηση. Και δεύτερον ... η ελπίδα πέθανε; να πάμε να χειροκροτήσουμε στην κηδεία, γιατί στα 40 θα έχουμε κάνει τόσα όσα δεν φανταζόμαστε!

Και οκ, μου λες, άσε την ελπίδα στην άκρη, τι να βάλω στη μέση;

Στην μέση βάζεις τον εαυτό σου, τα θέλω σου. Εσύ τραβάς κουπί, εσύ κρατάς τη ρότα, εσύ θα φτάσεις στον προορισμό σου. Εσύ είσαι στο κέντρο των επιθυμιών σου, εσύ είσαι στο κέντρο του κόσμου (σου). Αν θες βοήθεια, ζήτα την, αλλά να ξέρεις ότι εσύ κρατάς την ρώτα και εσύ τραβάς κουπί. Οι φίλοι μπορούν να σου στεγνώνουν τον ιδρώτα από το μέτωπο, να σου πουν καμιά καλή κουβέντα, να σου κάνουν παρέα, δηλαδή να σου κάνουν το ταξίδι πιο άνετο - δεν θα σε βοηθήσουν να φτάσεις στον προορισμό. Οι γονείς να σου δώσουν το αρχικό σπρώξιμο, να ξεκολλήσεις από την παραλία, καμιά φορά θα σε σπρώξουν προς λάθος κατεύθυνση, αλλά η δουλειά τους είναι να σε ξεκολλήσουν από την παραλία, όχι να σου δώσουν τον προορισμό σου. Το κουπί και η ρώτα δική σου, η πράξεις που θα σε οδηγήσουν στον προορισμό της ζωής σου είναι δικά σου. Όταν τα έχεις αναλάβει, τότε η ελπίδα γίνεται ασήμαντη και ο προορισμός σου σημαντικός.

Υ.Γ. Εδώ πρέπει να πούμε 2 λόγια για τον φόβο της επιτυχίας και τον φόβο της αποτυχίας… άλλη φορά J

Η επανάσταση του 10 - το τέλος της σύγκρουσης > η αρχή της ευτυχίας

Επιτέλους! μια επανάσταση χωρίς σύγκρουση! Όχι επειδή η σύγκρουση είναι κακό πράγμα, αλλά επειδή δεν την χρειαζόμαστε και δεν την θέλουμε.

Αλλά για να το πιάσουμε από την αρχή. Τι λέμε επανάσταση και τι λέμε σύγκρουση. Επανάσταση είναι η απότομη αλλαγή που προέρχεται από αυτούς που πριν γίνει η αλλαγή δεν έπαιρναν τις αποφάσεις. Αν δεν έχει αλλαγή τότε είναι μια αποτυχημένη επανάσταση, αν δεν είναι απότομη (σχετικός ο όρος βέβαια) τότε είναι μία 'σταδιακή αλλαγή' (το οποίο δεν θυμάμαι να έχει γίνει ποτέ) και αν δεν γίνει από αυτούς που δεν έπαιρναν αποφάσεις και γίνει από τους ισχυρούς τότε δεν είναι επανάσταση, είναι ίσως ριζοσπαστισμός.  Ιδανικά, η επανάσταση οδηγεί μια κοινωνία από το Άλφα σημείο στο Βήτα.

Μια επανάσταση που ξέρει μόνο τι θέλει να καταργήσει από το σημείο Άλφα είναι μια τυφλή επανάσταση, ενώ μια επανάσταση που ξέρει ποιό είναι το σημείο Βήτα είναι μια συνειδητή επανάσταση. Εμείς είμαστε σε σημείο που μπορούμε να ξέρουμε και τι θέλουμε να καταργήσουμε, και τι θέλουμε να εγκαταστήσουμε. Μένει η εργασία να βρούμε τα σημεία που θα συμφωνούμε - τα ελάχιστα κοινά σημεία μας. Και όταν τελειώσουμε με αυτό, τότε και μόνο τότε να δούμε με ποιον τρόπο θα το κατορθώσουμε.

Μια κοινωνία που ξέρει που θέλει να πάει και ξέρει πια κομμάτια της δεν την ικανοποιούν πια δεν έχει με ποιον να συγκρουστεί. Δεν έχει και ανάγκη να συγκρουστεί επειδή η γνώση δεν φέρνει φόβο. Η γνώση και η επίγνωση φέρνει μόνο αποφασιστικότητα. 

Εμείς έχουμε την τύχη να ζούμε σε μια χώρα που η δημο-κρατία είναι το απόλυτο καθεστώς. Ίσως να μην το έχουμε συνειδητοποιήσει αλλά έτσι είναι. Για παράδειγμα, όταν οι δημοκρατικά εκλεγμένοι κυβερνήτες αποφάσισαν να έχουν προσωπικό όφελος πέραν του νόμιμου, έκαναν πολλές κινήσεις για να γίνει κάτι τέτοιο κοινωνικά αποδεκτό. Από τη αρχή της μεταπολίτευσης μέχρι και τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας σιγά σιγά επέτρεψαν σε όλους μας να παρανομούμε όλο και περισσότερο με σκοπό να μην ρίχνουμε κυβερνήσεις επειδή 'βάζουν το χέρι στο μέλι'. Πάντα έτσι… όταν ήθελαν κάτι οι κρατούντες, πρώτα μας έπειθαν ότι το θέλουμε και εμείς και μετά το έκαναν πράξη. Αυτό βέβαια μας έκανε να ακλουθούμε τις εξελίξεις, κάτι που μας ήρθε φυσικά καθώς παλιότερα ακολουθούσαμε είτε δόγματα (Ορθοδοξία, κουμμουνισμός, μεγάλη ιδέα πατρίδος κτλ.) είτε ηγέτες (Γ. & Α. Παπανδρέου, Κ.Καραμανλή, Χ.Τρικούπη, κτλ.). Τώρα όλοι ξέρουμε ότι δεν θέλουμε να ακολουθήσουμε ένα ηγέτη ή μια περίπλοκη ιδέα... και μας έχει κουράσει να ακολουθούμε τις εξελίξεις. 

Τώρα είμαστε έτοιμοι για μια μεγάλη αλλαγή, αλλά συχνά δεν ξέρουμε την κατεύθυνση που θα υιοθετήσουμε. Και αφού οι παλιές μας κατευθύνσεις δεν μας καλύπτουν πια, ήρθε η ώρα να δούμε τι θέλουμε από την κοινωνία μας, από την ζωή μας.

Εγώ ξέρω τι θέλω. Θέλω ευτυχία και χαρά. Όλα τα άλλα μου περισσεύουν.΄

Ο πρώτος λόγος που δεν χρειάζεται σύγκρουση για αυτή την επανάσταση είναι το ζητούμενο. Δεν κολλάει η ευτυχία με την σύγκρουση! 

Αν ακόμα 3 εκατομμύρια Έλληνες θέλουν ευτυχία πάνω και πέρα από όλα τότε θα πετύχει η επανάσταση. Μεγάλο το αν... και ο μόνος λόγος να μικραίνει το νούμερο είναι αν απαντάμε για άλλους... ''εγώ θέλω, οι άλλοι δεν θέλουν''. Όλοι θέλουμε πάνω και πέρα από όλα ευτυχία. Αν είμαστε ευτυχισμένοι ούτε ένας κλονισμός υγείας δεν μας πτοεί! Επειδή είμαστε Έλληνες, και μπροστά στο δικό μας θέλω δεν βάζουμε τίποτα άλλο πια. Τι είναι το χρήμα μπροστά στην ευτυχία; ρωτήστε οποιονδήποτε πλούσιο ή ανερχόμενο οικονομικά Ελληναρά, ''θυσιάζεις τα πλούτη σου για να είσαι μια ζωή ευτυχισμένος;'' Τι είναι η υγεία μπροστά στην ευτυχία; ρωτήστε τον υγιέστερο άνθρωπο ''αν ήταν να είσαι ευτυχισμένος για πάντα, θα δεχόσουν να ζεις πανευτυχείς με μια αρρώστια; θα έδινες το δεξί σου χέρι; τι προτιμάς, μια ζωή υγιείς αλλά μακριά από την ευτυχία, ή μια ζωή ασθενής και ευτυχισμένος;'' . Εγώ στην δουλειά μου βλέπω συχνά ανθρώπους με σοβαρά και μόνιμα προβλήματα (καρδιά, πίεση, διαβήτη, σκλήρυνση κατά πλάκας) και όσοι είναι ευτυχισμένοι δεν θα έδιναν πίσω την ευτυχία τους να έχουν την υγεία τους. Συχνά μάλιστα, η ασθένειά τους είναι αυτή που τους θύμισε ότι το πιο σημαντικό πράγμα είναι η ευτυχία!

Αντί για την σύγκρουση εγώ προτείνω την διαπραγμάτευση. Αν για να αλλάξουν τα πράγματα χρειάζονται απειλές να μία: αν δεν αλλάξουν τα πράγματα δεν θα είμαστε όλοι ευτυχισμένοι!

Γλυκανάλατο;

ΟΧΙ

ΟΧΙ !

ΟΧΙ !!!

Αν δεν τα αλλάξουν αυτοί που μας υπηρετούν τώρα, θα τους αλλάξουμε εμείς. Δημοσκοπήσεις, εκλογές, συλλογικές διαπραγματεύσεις ... αν όλα γίνουν από τους υπεύθυνους ή από τους νεο-υπεύθυνους τότε ποιός θα μας πει όχι; Στην χειρότερη περίπτωση να ακούσουμε ένα 'ναι μεν αλλά...'. Και αυτό καλό είναι, σιγά σιγά οι νεο-υπεύθυνοι  θα είναι αυτοί που θα ορίζουν την ατζέντα της συζήτησης, και μέχρι να γυρίσεις να κοιτάξεις... θα ορίζουν και το αποτέλεσμα κάθε διαπραγμάτευσης! Καιρός να καταλάβουν οι μη-υπεύθυνοι ότι τους συμφέρει να είμαστε ευτυχισμένοι.  Βέβαια όταν μας δουν ευτυχισμένους θα καταλάβουν και εκείνοι τι πραγματικά θέλουν, θα αναλάβουν την ευθύνη τους και θα ευτυχίσουν μαζί μας.

Καταλαβαίνω ότι όλα αυτά ακούγονται υπερβολικά ή ουτοπικά, αλλά δεν είμαστε μακριά από την πραγμάτωση των ονείρων μας. Τι νομίζετε ότι χρειάστηκε για να γίνουμε μια κοινωνία επικεντρωμένη στο χρήμα; όλο και περισσότεροι άνθρωποι το υπηρέτησαν, όλο και περισσότεροι μέτρησαν την αξία τους σε ευρώ ή δραχμές. Εφόσον μπήκαμε στην εποχή της ειλικρίνειας, ας παραδεχτούμε ότι η ευτυχία είναι πραγματικά το μόνο νόμισμα που και θέλουμε να το μαζέψουμε, και δεν θα το χαραμίζαμε για τίποτα. Λεφτά όλοι χαραμίζουμε, άλλοι για να χαρούν , άλλοι για να διασκεδάσουν, άλλοι για να αγοράσουν την αξία τους... την ευτυχία όμως την μαζεύουμε προσεχτικά, με αγάπη για τον εαυτό μας, και δεν την σπαταλάμε ούτε για αστείο.

Ας κάνουμε λοιπόν μια υπόθεση: αυτή τη στιγμή το 5% των Ελλήνων είναι πραγματικά ευτυχισμένοι. Έτσι επειδή έτυχε, χωρίς να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον, χωρίς να υπάρχει υποστηριχτικό πλαίσιο από την κοινωνία μας. Αν θεωρήσουμε ότι το 10% των Ελλήνων είναι υπεύθυνοι, και αναλαμβάνουν την ευθύνη των επιλογών τους, έτσι απλά σχεδόν μπορούμε να διπλασιάσουμε ή να τριπλασιάσουμε την ευτυχία στην Ελλάδα. Επειδή οι υπεύθυνοι ακολουθούν το πραγματικό τους όνειρο, να είναι ευτυχισμένοι. Καταφέρνοντας κάτι τέτοιο, πόσοι νομίζετε θα την ψυλλιαστούν με την μία; πόσοι θα καταλάβουν ότι η ευτυχία είναι το παν; πόσοι νομίζετε θα θελήσουν να κυνηγήσουν ευτυχία αντί τα παράνομα κέρδη; (ειδικά και σε μία περίοδο που δεν υπάρχουν εύκολα κέρδη) άλλοι τόσοι; και ακόμα περισσότεροι θα μας κοιτούν με θαυμασμό, ίσως και με ζήλεια. Από 5% σημερινούς ευτυχισμένους σε 15% σχεδόν ευτυχισμένους χωρίς χρονοκαθυστέρηση, και 30% μέσα σε 1 χρόνο(;)... έτσι αλλάζουν τα πράγματα, την αλλαγή την πλήρωνες με αίμα επειδή ο στόχος ήταν η πτώση της εξουσίας. Τώρα την αλλαγή θα την ‘πληρώσουμε’ με πολλαπλασιαστές χαμόγελων!

Ακόμα σας ακούγονται ουτοπικά; Πήγαινε τώρα στον καθρέπτη, και δες τον εαυτό σου. Σου αξίζει να είσαι ευτυχισμένος; Θέλεις να είσαι ευτυχισμένος; Αγκάλιασε την γυναίκα σου και φερ’ την μπροστά στον καθρέπτη και ρώτα την, πάρε την μητέρα σου, μπροστά στον καθρέπτη δώσε ένα φιλί στο μάγουλο και ρώτα τη, ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ;;;;

Αφού όλοι το θέλουμε, όλοι θα το έχουμε, μην ντρέπεσαι, χαμογέλα στο λεωφορείο, ο καιρός της μαζικής υστερίας τελειώνει. Ο καιρός της μαζικής ευτυχίας έρχεται!

Η επανάσταση του 10 - το χρήμα

Είπα και 'γώ, τι ξέχασα τι ξέχασα... το χρήμα!

Λες και δεν ξέρω ότι χρωστάω της Μιχαλούς, λες και δεν σπούδασα οικονομικά...

Κατ αρχήν να παραδεχτώ ότι τα είχα ξεχάσει όλα τα παρακάτω, και μου τα  θύμισε το παρακάτω βιντεάκι, 30' που αξίζουν τον κόπο.

Για αυτούς που 'θα το δουν αργότερα' να κάνω μία σούμα... Τα κράτη τυπώνουν κάποια χρήματα, οι τράπεζες τυπώνουν περίπου τα 100πλάσια χρήματα, σε ειδικές περιπτώσεις οι τράπεζες απλά τυπώνουν χωρίς ανώτατο όριο. Εε και; Ο τόκος είναι το θέμα. Κάθε φορά που η τράπεζα τυπώνει 100 ευρώ και ζητάει 110 αφαιρεί η τράπεζα από την πραγματική αγορά 10 ευρώ.

Στην περίπτωσή μας τι γίνεται τώρα. Εμείς σαν κράτος χρωστάμε 125% του ετήσιου παραγόμενου πλούτου. Όχι το 125% των εσόδων του κράτους, το 125% από όλες τις εργασίες όλων των Ελλήνων και των ελληνικών επιχειρήσεων. Δανειζόμενοι με 6% τόκο ενώ τον Γενάρη χρωστάμε 125%, το Δεκέμβρη χρωστάμε 133% χωρίς να κάνουμε κανένα έξοδο από λεφτά που δεν έχουμε, το 2011 από 133% πάει 141%. Και όλα αυτά με έσοδα=έξοδα. 

Και εδώ έρχεται το κερασάκι στην τούρτα! Οι τράπεζες μπορούν χωρίς δικαιολογία να αυξήσουν το 6% και να το πάνε 10, ή 12%. Αυτό είναι που συνέβη τώρα! Και μάλιστα μας είπαν το εξής εξωφρενικό: «Επειδή στο μέλλον μπορεί να μην θέλουμε να σας δανείσουμε λεφτά, εσείς δεν μπορείτε με σιγουριά να μας πείτε ότι θα μας ξεπληρώσετε, άρα κινδυνεύουμε να μην πάρουμε τα λεφτά μας αν σας δανείσουμε, άρα μεγαλύτερα επιτόκια» και μιας και μας βάλαν στην γωνία... «Αν πάτε να δανειστείτε από άλλες τράπεζες, όπως Κίνα-ΗΠΑ-ΔΝΤ, θα τα ανεβάσω ακόμα περισσότερο και θα πιέσω και την κυβέρνησή μου (Γερμανία) να μην σας 'χαρίσει κάστανα'».  

Εμείς λοιπόν τι κάνουμε; Τι κάνουν οι ‘μπαταχτσήδες’ της Ευρώπης που πληρώνουν όλα τους τα χρέη όσο και να είναι το επιτόκιο; Εμείς πληρώνουμε τους υψηλότερους φόρους στο (εκτός Σκανδιναβίας) Ευρώ, τις υψηλότερες εισφορές στα ταμεία στο Ευρώ, και έχουμε από τους χαμηλότερους φόρους για το κεφάλαιο στο Ευρώ. Ααα ναι! μην ξεχάσω, για τις τράπεζες,  έχουμε το 1/2 του φόρου που αναλογεί σε οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση αντίστοιχου μεγέθους (το μισό του ήδη χαμηλού φόρου). Ααα και να μην ξεχάσω! (όλο ξεχνάω σήμερα) και συνεχίζουν οι τράπεζες να έχουν τεράστια κέρδη άσχετα από την κρίση, να δίνουν στα στελέχη τους μπόνους που ξεπερνούν το 100% του ετήσιου μισθού τους. Αααα ναι μην ξεχάσω (το παράκανα;) και συνεχίζουν να κάνουν όλες τις παράνομες χρεώσεις, άσχετα με το αν έχουν τελεσιδικίσει καταδικαστικές αποφάσεις μετά από πολλά χρόνια στα δικαστήρια. ΑΑαααααα και να μην ξεχάσω (το αλσχάιμερ θερίζει τους 30άριδες) οι τράπεζες δημιούργησαν την κρίση δανείζοντας επιθετικά ακόμα και σε αυτούς που και δεν ήθελαν να δανειστούν ή/και δεν μπορούσαν να αποπληρώσουν, μετά σταμάτησαν να δανείζουν στραγγίζοντας την αγορά, με το οποίο εκβίασε το κράτος και τους έδωσε 8.000.000.000ευρώ ρευστό και 28.000.000.000ευρώ σε εγγυημένα άτοκα δάνεια. 

Και ποια είναι η λύση; Δεν μπορώ να πω με σιγουριά... Μία λυση είναι η κρατικοπίηση ή να μετατραπούν σε μη-κερδοσκοπικά ιδρύματα -σχεδόν ανεφάρμοστο. Άλλη μια καλή λύση είναι η διατίμηση. Το επιτόκιο να είναι συνάρτηση του καταθετικού επιτοκίου, του επιτοκίου που ορίζει η κεντρική τράπεζα, των διαγραμμένων χρεών, της εγγύησης που προσφέρει ο δανειζόμενος και ενός μικρού περιθωρίου (με ταβάνι) που θα καλύπτει το κέρδος και τα λειτουργικά έξοδα. Αυτή η λύση είναι εφαρμόσιμη, αν με την κρατική εγγύηση 1-2 τράπεζες (πιθανότατα ελεγχόμενες κρατικά όπως η Αγροτική) υιοθετήσουν το μοντέλο αυτό.

Η επανάσταση του 10 - H λίστα

Ξεκινώ από τα κόμματα τα οποία είναι οι κύριοι αρμόδιοι να πραγματώσουν την αλλαγή που ζητά η επανάσταση.

Εγώ θέλω το κκε να εκδημοκρατιστεί και να γίνει ένα με εμένα. Να προσκαλεί την αμφισβήτηση, να αγαπά τους εχθρούς του, να αποκτήσει επιχειρήματα που δεν βασίζονται στην σιωπή της διανόησης. Εγώ θέλω τον συνασπισμό/σύριζα να αναλάβει την ευθύνη της κοινής πορείας. Μέχρι τώρα ανέλαβε το ρόλο του μεγάλου κουβά των απόψεων. Τώρα πρέπει να αποφασίσει τι είναι αυτό που υποστηρίζει κάποιος όταν ψηφίσει συνασπισμό/σύριζα πέρα από την υπέροχη ιδέα της συνύπαρξης διαφορετικών ιδεών. Θέλω από το πασοκ να σκύψει το κεφάλι με ντροπή, μετριοπάθεια, και υποταγή. Θέλω να γίνει υπηρέτης μου, να στρώσει τον καλοθρεμμένο γλουτό του κάτω και να μην σηκωθεί πριν του χαμογελάσω. Θέλω να κάψει στη πυρά όλους όσους δεν σκύψουν κεφάλι. Να εξορίσει τους ανεύθυνους και να μπουντρουμιάσει σε σκληρή εργασία/κάτεργα τους υπεύθυνους. Θέλω από τη νδ να κάνει όλα τα παραπάνω με ντροπή, ντροπή, ντροπή, ντροπή. Φτάνει πια αυτή η αλαζονεία, καλά δεν καταλαβαίνουν ότι δεν είμαι ηλίθιος; Θέλω από το λαοσ να συνεχίσει να λέει όλα όσα λέει και με βρίσκουν αντίθετο αλλά με ευγένεια.

Θέλω από την ιεραρχία της ορθοδοξίας να ζεί ασκητικά. Με μάξιμουμ ένα corsa για όσους το έχουν ανάγκη το αυτοκίνητο, και συγκοινωνίες για όσους είναι πραγματικά ταπεινοί. Να μιμηθούν το παράδειγμα του Θεανθρώπου. Όλα τα χρυσοποίκιλτα όλα τα ακίνητα, όλα τα κτήματα, κτίρια, και όλες τις καβάτζες της ορθοδοξίας, όλα αυτά και άλλα τόσα να τα προωθήσουν με διαφανή τρόπο με Χριστιανικό τρόπο μακριά τους. Θα κριθούν από το αποτέλεσμα. Όλα αυτά θέλω να ξεκινήσουν το 10 και να τελειώσουν γρήγορα. Θέλω να μην ντρέπομαι που κάνω τον σταυρό μου. Θέλω να μην νιώθω την ανάγκη να φτύνω γέροντες μόνο και μόνο επειδή το 90% των ορθόδοξων ρασοφόρων είτε παθητικά είτε ενεργητικά είναι βρόμικοι. Καμία συγχώρεση πριν την πλήρη και έμπρακτη μεταμέλεια. Αν θέλουν να μιλούν περί ηθικής, να ακολουθήσουν πρώτοι το παράδειγμα του μεγαλύτερου Χριστιανού, του Χριστού.

Θέλω από την αστυνομία και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς του κράτους να δεχτούν 10πλάσιες ποινές για όλα τα αδικήματα/παραβάσεις. Όλοι οι υπάλληλοι που μπορούν να με ελέγχουν να πληρώνουν 10 φορές επάνω το πρόστιμο ή τη φυλακή για το παρκάρισμα, για την κλοπή, για το φόνο. Αν ξαναδώ περιπολικό να κάνει απαγορευμένη αναστροφή χωρίς φάρο και σειρήνα να του πάρω το δίπλωμα αφού πληρώσει 10πλάσιο πρόστιμο.

Θέλω όλες οι επιχειρήσεις να φορολογούνται το ίδιο. Τράπεζες, κανάλια, ΠΑΕ, πολυεθνικές, offshore, εκκλησία(μέχρι να πετάξει από πάνω τον πλούτο). Θέλω όταν πληρώνω όλους τους φόρους μου να μην πληρώσω πρόστιμα για ορθογραφικά και μουτζούρες. Θέλω να φορολογηθεί τώρα και ο πλούτος που δεν φορολογήθηκε όποτε και αν συσορρεύθικε. Θέλω να δημευτούν όλες οι παράνομες περιουσίες, και να μπούν στην φυλακή όλοι όσοι ζημίωσαν το ταμείο του κράτους με οποιονδήποτε τρόπο και για οποιονδήποτε λόγο.

Όλα αυτά θέλω να τα δουλέψουμε μαζί χωρίς ανοχή και με υπευθυνότητα. Και η λίστα των απαιτήσεων της επανάστασής μας να είναι αυτό που πραγματικά θέλουμε, ευτυχία, χαρά, άνεση, ευκολία και ομορφιά!

Η επανάσταση του 10 - Υπευθυνότητα

Γιατί θεωρείς ότι στο δρόμο βγαίνουν οι ανεύθυνοι και όχι οι υπεύθυνοι; Γιατί να βγαίνουν αυτοί που δεν θα απολυθούν ποτέ, αυτοί που σπάνε και ρημάζουν χωρίς λόγο, αυτοί που λένε σε όλα όχι, αυτοί που δεν αναλαμβάνουν καμία ευθύνη για την πραγματικότητα;

Βγαίνουν αυτοί που δεν θα απολυθούν ποτέ επειδή δεν φοβούνται τίποτα. Έχουν φτιάξει μια ζωή που είτε δουλεύουν στο γραφείο είτε όχι δεν αλλάζει κάτι στη ζωή τους. Και αν ξεσηκωθούν οι υπεύθυνοι τότε θα απαιτήσουν να αλλάξει ο τρόπος τιμωρίας της τεμπελιάς και της ανευθυνότητας. Δεν θα απολυθούν ποτέ οι δημόσιοι υπάλληλοι (έχει μια ιστορία αυτό, αλλά δεν με αφορά πια), δεν θα απολυθούν ποτέ οι αργότες των επιδοτήσεων (αυτό κι αν έχει ιστορία, που αν εξαιρέσεις ότι με οργίζει, δεν με αφορά πια), δεν θα απολυθούν ποτέ τα 'ανίψια' του νεποτισμού, ο γιόκας του κουμπάρου, η νονά της μπέμπας, η ξαδέλφη του τραπεζικού μου, ο μπαμπάκας του τελωνειακού μου και η κουνίστρω του αφεντικού. Αναποτελεσματικοί, ανεπαρκείς, ανάξιοι, να απολυθούν όλοι ! Όλοι όσοι δουλεύουν με σκεπτικό ότι δεν θα απολυθούν, να απολυθούν όλοι. Άμεσο αποτέλεσμα; ανταγωνιστικότητα. Σε βάθος χρόνου, η ανταποδοτικότητα στην εργασία θα ανεβάσει το αίσθημα επίτευξης σε όλους, με αποτέλεσμα περισσότερη ευτυχία.

Βγαίνουν αυτοί που ρημάζουν χωρίς λόγο επειδή έχουν θυμό χωρίς να ΞΈΡΟΥΝ τον λόγο. Δεν υπάρχει θυμός και οργή χωρίς λόγο. Είναι στο δικό μας χέρι να βγούμαι έξω και όταν αναίτια πηγαίνουν να σπάσουν κάτι, να τους εξηγήσουμε τον λόγο.(Υπάρχουν λόγοι για την βία απέναντι σε άψυχα πράγματα, απλά δεν τους έχουμε ψάξει ποτέ). Αποτέλεσμα; η επανάσταση θα πετύχει.

Βγαίνουν στον δρόμο αυτοί που λένε σε όλα όχι επειδή ξέρουν βαθία μέσα τους ότι πρέπει να βγουν, αλλά η κρίση τους είναι χρόνια τώρα σε λείθαργο. Ξέχασαν ότι θέλουν να είναι ευτυχισμένοι, και όχι απλά να μην έχουν λιγότερα από άλλους. Ξέχασαν ότι ο κομμουνισμός όταν κατευθύνεται από απολυταρχικά καθεστώτα είναι δώρο άδωρο. Ξέχασαν τέλος ότι ο σκοπός τους είναι να νικήσουν, να αλλάξουν τα πράγματα, όχι απλά να διαμαρτύρονται. Αποτέλεσμα; οι κατσαρίδες του νου μας στο σκοτάδι, τα λουλούδια στο φως!

Βγαίνουν αυτοί που δεν αναλαμβάνουν καμία ευθύνη για την πραγματικότητα και χαλάνε την μόστρα της επανάστασης. Αν δεν πληρώνεις τεβε, φπα, φόρους τότε κάτσε στην γωνίτσα σου και τρέμε την οργή μου. Αν δεν έχεις με νόμιμο τρόπο όλους τους υπαλλήλους/συνεργάτες σου, τρέμε τον ελεγκτή, εγώ αυτόν σου στέλνω. Αν κρύβεσαι πίσω από δικηγόρους και διαδικασίες, εγώ θα σε βγάλω στο φως. Θα πληρώσεις όλα τα πρόστιμα που δεν πλήρωσες ποτέ και το άμεσο αποτέλεσμα; ανταγωνιστικότητα! Θα ανασάνει ο υγιής επαγγελματίας, αυτός που τα πληρώνει όλα, που έχει το κούτελο καθαρό.

Καλώ όλους τους υπεύθυνους Έλληνες, όλες τις ψυχάρες της γειτονιάς μου να επαναστατήσουν και να θελήσουν αυτά που θέλω και εγώ. Να θελήσουν και άλλα πράγματα, να με πείσουν που έχω άδικο και να οργανώσουμε την επανάστασή μας.