Ο φόβος είναι ένα από τα συναισθήματα που δεν έχω κατορθώσει ακόμα να κουλαντρίσω. Το εκλογικεύω, το 'φωτίζω', το αναλύω, βρίσκω τις πηγές του, αντιμετωπίζω τα παιδικά μου τραύματα.... αλλά δείχνει ανεξάντλητος.
Προς το παρών συμβιβάζομε στο να τον δουλεύω και να τον παρακολουθώ ούτος ώστε να μην ορίζει πια, την ζωή μου.
Ο φόβος είναι συναίσθημα κυρίως παράλογο. Δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε το σκοτάδι ή τις αράχνες ή τις κατσαρίδες, αλλά τα φοβόμαστε. Ο ποιό εύκολος τρόπος τρόπος να νικήσει κανείς τον φόβο είναι η γνώση. Η φώτιση του σκοτεινού με την ανάπτυξη του εαυτού.
Και να πιάσω το θέμα της ημέρας... τυπώνουμε (και καλά) δραχμές. Υπάρχουν 2 τινά, είτε ετοιμαζόμαστε να αλλάξουμε νόμισμα είτε όχι.
Στην δεύτερη περίπτωση τα πράγματα είναι απλά. Δεν αλλάζουμε νόμισμα...
Στην πρώτη περίπτωση, είμαστε έτοιμοι να αλλάξουμε νόμισμα. Αν όντος αλλάξουμε τι θα συμβεί; Θα εξυπηρετείτε το δημόσιο με δάνεια από την δική μας κεντρική τράπεζα, χαμηλότοκα και εύκολα. Θα μειωθεί το έλλειμμα και θα αποκτήσει μειωτικές τάσεις το χρέος. Παράλληλα θα αυξηθούν τα επιτόκια στα δάνεια του έχουν οι Έλληνες προς τις τράπεζες, θα αυξηθεί και ο πληθωρισμός (οι τιμές των προϊόντων θα ανεβαίνουν). Θα φτηνύνουν οι εξαγωγές μας, και θα ακριβύνουν οι εισαγωγές. Θα φτηνύνει ο τουρισμός και θα μειωθεί η ανεργία. Οκ, δεν είναι όλα ρόδινα... αλλά έχει σχέση με την καταστροφή;
Ούτε την δραχμή δεν πρέπει να φοβόμαστε ούτε το ευρώ! Το μόνο που μπορεί να μας πάει πίσω, ή να μην μας αφήσει να πάμε μπροστά, είναι η μη-ανάληψη ευθύνης! Και από τους κρατούντες και από το κεφάλαιο και από τους πολίτες!
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου